De meedogenlozen door Namina Forna (De Onsterfelijken #2)

Het is zes maanden geleden dat Deka de godinnen heeft bevrijd en heeft ontdekt wie ze werkelijk is. Er woeden nu oorlogen door het hele koninkrijk. Oterianen beschouwen jatu nu als verraders van de natie. Deka wordt een monster genoemd.
Maar de echte strijd is nog maar net begonnen en Deka moet de leiding nemen. Deka krijgt de taak om de rest van de godinnen te bevrijden. Pas als ze begint ze te bevrijden, ziet ze overal een vreemd symbool in gebedsplaatsen en gedragen op harnassen. Er is iets onnatuurlijks aan dat symbool; alleen al ernaar kijken zorgt ervoor dat Deka haar zinnen verliest. Erger nog, het lijkt haar krachten af te stoten. Ze kan de nieuwe doodskreten niet bevelen of ermee communiceren. Sterker nog, ze kan ze zelfs niet begrijpen als ze spreken.
Deka weet dat het bevrijden van de godinnen nog maar het begin is. Ze voelt dat welke duistere kracht dan ook machtig is en dat er iets sinister is dat het koninkrijk bedreigt, verbonden met dat symbool – iets meedogenloos – dat haar leger moet stoppen voordat de mensheid instort. Maar Deka's krachten worden alleen maar sterker… en haar sterkste wapen zou zijzelf kunnen zijn.