Golden Hill door Francis Spufford

New York, een kleine stad op het puntje van het eiland Manhattan, 1746.
Op een regenachtige avond in november verschijnt een knappe jonge vreemdeling, net van de boot, bij een kantoor aan Golden Hill Street: dit is Mr. Smith, vriendelijk, charmant, maar vreemd vastbesloten om de achterdocht te laten smeulen. Want in zijn zak heeft hij wat een order lijkt te zijn voor duizend pond, een enorm bedrag, en hij wil niet uitleggen waarom, of waar hij vandaan komt, of wat hij van plan is te doen in de koloniën dat zoveel geld vereist.
Moeten de New Yorkse kooplieden hem vertrouwen? Moeten ze hun krediet riskeren en weigeren te betalen? Moeten ze hem vriendschap bieden, verleiden, arresteren; misschien zelfs doden?
Zo snel als een overvalfilm, zo vol met gebeurtenissen als een hele plank vol conventionele fictie, is Golden Hill zowel een roman over de 18e eeuw, als zelf een boek dat teruggrijpt naar de 18e-eeuwse beginselen van de roman, toen alles kon gebeuren op de pagina, en meestal ook gebeurde, en een held geen held was tenzij hij het frequente risico liep om opgehangen te worden.
Dit is Fielding's Tom Jones opnieuw uitgebracht op Broadway - toen Broadway een twee honderd meter lange, met bomen omzoomde laan was, met een fort aan het ene uiteinde waar de Union Jack wapperde en een gemeenschappelijke weide aan het andere, begraasd door koeien.
Rijk aan taal en historisch inzicht, doch meeslepend leesbaar, heeft Golden Hill een plot dat elk hoofdstuk verdraait, en een puzzel in zijn kern die niet loslaat tot de laatste paragraaf van de laatste pagina.
Het speelt zich een generatie voor de Amerikaanse Revolutie af en schetst een onweerstaanbaar beeld van een New York dat op prikkelende wijze anders is dan zijn latere zelf: maar subtiel overschaduwd door de grote stad die komen zal, en nu al volledig een plek waar een jonge man met een vlugge tong zichzelf opnieuw kan uitvinden, verliefd kan worden - en een wereld vol problemen kan vinden.